PAYLAŞ

Bu aralar bahaneler aramaya başlayıp hareketsizliğin doruğuna ulaştım yine. Bilinçaltımdaki bahaneler her plana ve projeye engeller çıkarıyorlar sanki. Maddi ve manevi bağlar ile sorumluluklar kilitliyor insanı durduk yere. Bunu yaşayan elbette ne tek kişiyim ne de ilk. Ama içimdeki depresif kalkışma buradan başlıyor işte. bir terapi olmalı isminde hikayeler barındıran, bir çözüm olmalı “yol terapisi” kıvamında olan..

yol terapisi

Yol Terapisi: İhtiyacım Var

Hayatın belli bir dönemini öyle ya da böyle geçip, yüklenilen sorumluluklar altında yine de herşeye rağmen bütün iç savaşları göze alıp yola çıkmak gerekiyor. Daha önce de denediğim, yapmaya zorlandığım ama her defasında da yaptığım gibi.

Hayatın bütün bunları düşünüp karar almak ve planlar yapmak için çok kısa olduğunun farkına varalı çok oldu. Hatta kısa olup olmadığını bile tanım anlamında bilemiyoruz! O da tamamen bir soru işareti aslında. Buna rağmen saçma sapan sorunları “zaman” isimli saçmalıkla eşleştirip egoların tavan yaptığı planlara yol alıyoruz. Gelecek endişeli geçmiş süslemeli.

Düşünce tembelliği bedensel hareketleri de engelliyor! Ne düşünebileceğimizi bile bize ince ince kodladıkları için, sadece gelecekle ilgili ekonomik planlar yapabilen beyni olan hatta üzerine onu da iyi kullandığını düşünen değişik bir türe evrildik. Farkında olmadan düşünceler planlarımızı yapıyor, arada biz kaçamak hayalleri kuracağımız sırada, bir diğer düşünce ile hayallere engel olmak için duvarlar örülüyor zihnimizin bir yerlerinde.

Er ya da geç! Bahsi geçen bu zaman ve erken-geç tanımlamaları, sadece senin algılarına  bağlı bir olgu. Gerçekte sen ne engel olabiliyorsun bir şeye, ne de çare bulabiliyorsun ona. Asıl mahalle baskıları, etraf ne der, iç dünyanın haykırışları, bilinçaltındaki farkında olamadığımız engeller koca birer cesaretsizliğe dönüşüyor ve bırakıyor bizi olduğumuz yere. Diz çöktürüyor hatta..

Bütün bu iç baskılar dışa vururken zaman yokluğu, işten izin alamama, maddi kaygılar, aile ve daha pek çok bahane ve bahanelere verilmiş şahane isimler olarak su yüzüne çıkıyor. Doğruyu telaffuz bile edemiyoruz.

Bunun bir tedavisi olmalı, insan ruhunu tedavi eden bir yol hali gibi. Peşindeyim yine. Neyin zor olduğunu artık pek de bilemiyorum. Aslında çok da önemsemiyorum. Yol terapisi deyip geçiyorum..

Booking.com

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here